turk-edebiyati-sairleri-14-yuzyilBu zamanda yaratı vere
n şairlerin en önemli özelliklerinden birisi Türkçeyi geliştirmek için eserler vermiş olmalarıdır. Şairler eserlerinde mütevazi bir dil kullanmışlardır. Arapça ve Farsça sözlükler 14. Yüzyılda edebiyatımızda fazla yer bulamamıştır. Bu zamanda şairler genel olarak mesnevi yazmaya özen göstermişler. Mesnevilerin konusu ise dini ve tasavvufi konulardan oluşturuldu. 14. Yüzyıl Türk Edebiyatı’nın önde gelen isimlerinden biri Şeyyad Hamza’dır. Şeyyad Hamza Akşehir bölgesinde yaşamış bir derviştir. Hece ölçüsüyle şiirler yazmıştır. Anadolu’da aşk temalı ilk mesneviyi yazan şairdir. Eserleri içinde Yusuf ile Zeliha ve Ahval’ı Kıyamet adlı eserleri bulunmaktadır.

Devrin bir diğer önde gelen şairi ise Gülkent’dir. Kırkent bölgesinde yaşamıştır. Gül Şehri’nin edebiyatımızdaki en önemli yeri ilk mahlas kullanan şair olmasıdır. Ahi Evran’dan çok etkilenen Gül şehri Türk Edebiyatı’nın ilk öykü yazarıdır. Eserleri içinde Felek-name ve Aruz Risalesi bulunmaktadır. 14. Yüzyıl edebiyatçıları arasında yer edinen bir öteki isim olan Kadı Burhaneddin Kayseri civarında yaşamıştır. Eserlerinde daha çok Azeri Türkçesini kullanmıştır. Tuyuğları ile ünlenmiştir. Divanı bulunmaktadır.

Anadolu’nun 14. Yüzyıl edebiyatçıları içinde yer alan Ahmet’i yıldırım Beyazıt’ın en yakın arkadaşıdır. 14. Yüzyılda en fazlaca yapıt veren şairdir. Klasik şiirin kurucuları içinde yer almaktadır. Ayrıca Ahmet’i Divan edebiyatının kurucusu olarak bilinmektedir. Eserleri arasında İskender-name, Cemşid’i Hurşid, Mizanü’l Ebed bulunmaktadır. Devrin öteki şairleri içinde Nesimi, Şeyhoğlu Mustafa ve Eflaki bulunmaktadır.